Άκουσα από άλλον εκλεκτό συνάδελφο ότι πλέον έχουμε τίτλους τέλους των μνημονίων. Δηλαδή, αγαπητέ συνάδελφε, θα τρώμε με χρυσά κουτάλια.
Μην βιάζεστε, λοιπόν, γιατί όλοι μας ζούμε σε αυτή την κοινωνία, ζούμε στην κοινωνία που υποφέρει, ζούμε στην κοινωνία της φτώχειας και της ανέχειας.
Ερχόμαστε, λοιπόν, να συζητήσουμε έναν Προϋπολογισμό ο οποίος δεν κρύβει εκπλήξεις. Είναι ένας αυθεντικός Προϋπολογισμός της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ένας Προϋπολογισμός που πλήττει όλους, αλλά κυρίως χτυπά τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, ένας Προϋπολογισμός που παίρνει από τους ίδιους και μάλιστα περισσότερα από ό,τι χρειάζεται. Το βασικό στοιχείο από το οποίο φαίνεται ότι ο Προϋπολογισμός έχει έλλειμμα κοινωνικής δικαιοσύνης είναι ένα: Η αναλογία έμμεσων φόρων προς άμεσους φόρους. Οι άμεσοι φόροι είναι ανάλογοι του εισοδήματος και γι’ αυτό θεωρούνται δικαιότεροι από τους έμμεσους.
Οι έμμεσοι φόροι από την άλλη, όπως ο ΦΠΑ και οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης, επειδή ακριβώς αφορούν σχεδόν κάθε αγαθό και κάθε υπηρεσία, επιβαρύνουν το ίδιο τους έχοντες και τους μη έχοντες, θίγοντας εκείνους που έχουν πολύ πιο λιγότερα χρήματα να ξοδέψουν για τις καθημερινές τους ανάγκες και υποχρεώσεις. Άρα, όσο μικρότερη είναι η αναλογία των έμμεσων προς τους άμεσους φόρους τόσο πιο κοινωνικά δίκαιη είναι η φορολογία.
Στον Προϋπολογισμό του 2018 οι έμμεσοι φόροι είναι 33% υψηλότεροι από τους άμεσους. Αυτό μας δίνει έναν λόγο περίπου στο 1:32 σημαντικά αυξημένο από το 1:14 που είχε διαμορφωθεί το 2014. Και έχει σημασία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να γνωρίζουν οι πολίτες ποιος πληρώνει τι από τον λογαριασμό του 2018.
Περίπου εκατόν σαράντα χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχοι θα πάρουν από τον νέο χρόνο το ΕΚΑΣ που μειώνεται σημαντικά.
Τα 320 εκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν γι’ αυτό το 2017 θα είναι περίπου 80 εκατομμύρια το 2018. Οι νέοι συνταξιούχοι, αυτοί που αιτήθηκαν συνταξιοδότηση με βάση το νόμο Κατρούγκαλου, θα πάρουν συντάξεις μειωμένες κατά 12% με 16%, ενώ σε ορισμένες απ’ αυτές οι μειώσεις θα φτάσουν και το 30%.
Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι αγρότες και οι αυτοαπασχολούμενοι θα δώσουν ακόμα μεγαλύτερο μέρος από το εισόδημά τους, από 60% και πάνω σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Από τον Γενάρη οι εισφορές τους θα αυξηθούν από 8% μέχρι και 38%, όταν πάψει η έκπτωση του 15% που θα έχουν ορισμένοι μη μισθωτοί το 2018, γιατί θα υπολογίζονται επί των ακαθαρίστων εσόδων, χωρίς δηλαδή να αφαιρούνται οι ασφαλιστικές εισφορές που έχουν καταβληθεί. Δηλαδή, θα πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές και για τις ασφαλιστικές εισφορές που έχουν ήδη πληρώσει. Αν αυτό δεν είναι άλλη μια διεθνής πατέντα της Συγκυβέρνησης μετά την περίφημη «κωλοτούμπα», τότε τι είναι;
Εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι με αποδοχές πάνω από 9.000 ευρώ τον χρόνο, θα δουν τον μισθό ή της σύνταξή τους να μειώνεται από τον Ιανουάριο, αφού καταργείται η έκπτωση του 1,5% στη μηνιαία παρακράτηση του φόρου.
Οι τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες θα κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό του μειωμένου πολυτεκνικού επιδόματος. Οι κάτοικοι των βορείων και των ορεινών περιοχών της χώρας μας, θα πάρουν το μισό επίδομα θέρμανσης. Οι κάτοικοι τριάντα δύο νησιών μας θα δουν να ακριβαίνουν όλα τα προϊόντα και οι υπηρεσίες μετά την κατάργηση των μειωμένων κατά 30% συντελεστών του ΦΠΑ.
Ένας προϋπολογισμός που τα παίρνει αδιακρίτως από όλους και μάλιστα από τους μη έχοντες, χάνει το επιχείρημα της κοινωνικής Δικαιοσύνης. Αυτό είχε επισημάνει άλλωστε και ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, η θητεία του οποίου δεν ανανεώθηκε, απλώς παρατάθηκε μέχρι να βρεθεί ο αντικαταστάτης, προφανώς γιατί χαλούσε τη σούπα των κυβερνητικών επιχειρημάτων για την οικονομία.
Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που αμφισβητεί το δήθεν κοινωνικό προφίλ του Προϋπολογισμού. Και αυτό λέγεται «πρωτογενές υπερπλεόνασμα».
Το 2018 η Κυβέρνηση σκοπεύει να πάρει από πολίτες και επιχειρήσεις 587 εκατομμύρια ευρώ περισσότερα απ’ όσα προβλέπει ο μνημονιακός στόχος. Ακόμη και οι εκπρόσωποι των δανειστών έχουν διαφωνήσει με αυτήν την επιλογή, γιατί γνωρίζουν ότι πίσω από τα υπερπλεονάσματα δεν υπάρχει στιβαρή οικονομική λογική, μόνο μικροπολιτική. Γνωρίζουν ότι μεγαλύτερα πλεονάσματα, όταν μάλιστα ο στόχος είναι ήδη πολύ υψηλά, σημαίνει περισσότεροι φόροι, λιγότερες δημόσιες επενδύσεις, περισσότερη λιτότητα. Σημαίνει ότι αφαιρείται από την πραγματική οικονομία ρευστότητα για κατανάλωση, επέκταση, διατήρηση και δημιουργία θέσεων εργασίας.
Ένα είναι βέβαιο και αποδείχθηκε και φέτος, όπου είχαμε μεγάλη υπέρβαση του στόχου για το πλεόνασμα και παράλληλα αναιμική μεγέθυνση της οικονομίας: Τα υπερπλεονάσματα βλάπτουν σοβαρά την ανάπτυξη.
Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει κάτι ακόμη πιο σοβαρό: Το υπερπλεόνασμα είναι η θηλιά που η Συγκυβέρνηση έχει φορέσει στον λαιμό της χώρας.
Αυτό που χρειάζεται είναι μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα, για να δημιουργηθεί η αναγκαία δημοσιονομική ανάσα. Όταν η Κυβέρνηση καμώνεται για την υπέρβαση στόχων που είναι ήδη δυσθεώρητοι, στην ουσία υπονομεύει την προσπάθεια να διεκδικηθεί ο αναγκαίος δημοσιονομικός χώρος που θα επιτρέψει να ξαναπάρει μπροστά η οικονομία με μείωση της φορολογίας για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις και αύξηση των επενδύσεων. Αυτή είναι η παγίδα στην οποία έχει εγκλωβίσει τη χώρα η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Εμείς στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουμε σε ένα διαφορετικό, πιο αναπτυξιακό και κοινωνικά δίκαιο δημοσιονομικό μίγμα, με λιγότερους φόρους και στοχευμένες περικοπές κρατικών δαπανών, ως κομμάτι μιας πολιτικής που θα παντρεύει τη δημοσιονομική σταθερότητα με την επιστροφή στην ανάπτυξη και την αύξηση της απασχόλησης, αυτά που εσείς υπονομεύετε και με τον Προϋπολογισμό της επόμενης χρονιάς.
Δεν μπορούμε, επομένως, παρά να τον καταψηφίσουμε.
Και τελειώνω λέγοντας ότι τον καταψηφίζουμε και για έναν ακόμη λόγο: Γιατί φέρνει μαζί του το επιπρόσθετο κόστος με το οποίο η Κυβέρνηση φόρτωσε την ελληνική κοινωνία με τις αποτυχημένες διαπραγματεύσεις και την καθυστέρηση των αξιολογήσεων.
