«Αυτό το εκκρεμές του ΣΥΡΙΖΑ, από την ανευθυνότητα της αντιπολίτευσης στην ευθυνοφοβία του ως κυβέρνησης και πάλι στην ανευθυνότητα του σήμερα, πρέπει να τη θυμούνται οι πολίτες. Γιατί το υπόστρωμα, είτε στη μια, είτε στην άλλη κατάσταση, είναι ένα. Και λέγεται υποκρισία!», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία:
Κυρίες και Κύριοι Υπουργοί,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στην πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζεται, με δυο λόγια, ότι το νομοσχέδιο για τη ρύθμιση των οφειλών και τη δεύτερη ευκαιρία είναι μια ακόμα αποτυχία μιας αποτυχημένης οικονομικής πολιτικής, πριν και μετά την πανδημία.
Οι συνάδελφοι της συμπολίτευσης αλλά και στελέχη της Κυβέρνησής μας -μιλούν με αριθμούς και γεγονότα που ακυρώνουν τους ισχυρισμούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Μιλάμε για τα 24 δισεκατομμύρια που έχει κοστίσει η στήριξη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων μετά την πανδημία.
Αποζημιώσεις Ειδικού Σκοπού, διάφορες ελαφρύνσεις και διευκολύνσεις υποχρεώσεων, μειώσεις και επιδοτήσεις ενοικίων, Επιστρεπτέες Προκαταβολές, επιδοτήσεις επιτοκίου, ενισχύσεις ρευστότητας, επιδοτήσεις εισφορών και δανείων, μέτρα για ολόκληρους κλάδους που δοκιμάζονται περισσότερο…
… αλλά και για ολόκληρες περιοχές που χτυπήθηκαν από τις θεομηνίες του περασμένου μήνα…
Μιλάμε για τη μείωση των άμεσων και έμμεσων φόρων και εισφορών - του ΕΝΦΙΑ, των φορολογικών συντελεστών, του ΦΠΑ - που θα έχει και συνέχεια αμέσως μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν.
Μιλάμε για τις μεγάλες αλλαγές που προετοιμάζουν τη δυναμική άνοδο της οικονομίας, τις επενδύσεις, τις περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και το πώς τα οφέλη τους θα μοιραστούν στους πολλούς…
Μια από αυτές είναι ο νόμος για τη ρύθμιση των οφειλών και τη δεύτερη ευκαιρία…
Μιλάμε για τις επιτυχημένες αξιολογήσεις και για την επάνοδο στις αγορές με εξαιρετικούς όρους δανεισμού, ως επιβράβευση της καλής δουλειάς μας στην οικονομία.
Μιλάμε, δηλαδή, για όλα αυτά που κράτησαν τη χώρα μας όρθια σε μια σκληρή δοκιμασία…
… αλλά και για δεσμεύσεις που γίνονται πράξη, σε πείσμα των δύσκολων καιρών!
Έχοντας κανείς αυτά κατά νου, ίσως να απορούσε κανείς γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ κατέφυγε στη πρόταση δυσπιστίας κατά του κυρίου Σταϊκούρα.
Είναι για να καλύψει τη γύμνια του ως αντιπολίτευσης;
Μιας αντιπολίτευσης χωρίς στόχους, χωρίς συνοχή, χωρίς πυξίδα, χωρίς βάρος και βάθος;
Μιας αντιπολίτευσης που κάνει την «τρίχα – τριχιά» και ζει μόνο από μικρές αστοχίες, από εκείνες που μπορεί να τύχουν σε κάθε κυβέρνηση;
Και που στοιχίζεται πίσω από κάθε διαμαρτυρία κατά της Κυβέρνησης, όποια κι αν είναι αυτή;
Ή μήπως η κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας χρησιμοποιείται για να στραφεί η προσοχή του κόσμου μακριά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης;
Τις εσωκομματικές γκρίνιες, την υπόγεια αμφισβήτηση του αρχηγού, την καθήλωση στις δημοσκοπήσεις, τις ανεύθυνες και επικίνδυνες θέσεις στην εξωτερική πολιτική και την οικονομία;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ναι, μπορεί να είναι και αυτά:
η απουσία στρατηγικής, ο αποπροσανατολισμός της συζήτησης, ακόμα και η τόνωση του ηθικού της κοινοβουλευτικής ομάδας.
Νομίζω όμως, ότι αυτή η ολοφάνερη κίνηση τακτικής, έχει έναν ακόμα σκοπό:
να «ξεπλύνει» τον ΣΥΡΙΖΑ από σοβαρές αμαρτίες του ως κυβέρνησης:
την ευθύνη που έχει γιατί ούτε ήθελε, ούτε μπόρεσε να βρει μια καθαρή, μια μόνιμή, μια αποτελεσματική λύση για τη μείωση του τεράστιου προβλήματος που λέγεται μείωση του ιδιωτικού χρέους.
Των χρεών σε εφορία, ταμεία και τράπεζες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει να θυμούνται οι πολίτες ότι αυτός κατάργησε με δύο νόμους την προστασία της πρώτης κατοικίας!
Δε θέλει να θυμούνται ότι αυτός, με τις πολιτικές του ως κυβέρνησης, εκτόξευσε το ιδιωτικό χρέος κατά 50 δισεκατομμύρια!
Δε θέλει να θυμούνται ότι γκρέμισε την αξία των τραπεζικών μετοχών!
Και ότι χρειάστηκε να διασωθούν, με λεφτά των φορολογουμένων, για μια ακόμα φορά…
Δε θέλει να θυμούνται ότι οι προσπάθειες που έκανε για τη μείωση του ιδιωτικού χρέους ήταν αποτυχημένες, προβληματικές, χωρίς θέληση να λύσουν προβλήματα, παρά μόνο να αγοράσουν χρόνο!
Ο νόμος που ψήφισε αφού κατάργησε την οριζόντια προστασία της πρώτης κατοικίας δεν συγκέντρωσε καν 1.400 αιτήσεις ενώ αφορούσε περίπου 90.000 δανειολήπτες.
Με το μηχανισμό εξωδικαστικού συμβιβασμού που ψήφισε το 2017 ρύθμισε οφειλές μόλις των 0,03% των επιχειρήσεων.
Την ίδια εποχή, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - που ως αντιπολίτευση έλεγε μέχρι το 2015 «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» - έλεγε ότι οι πλειστηριασμοί είναι αναγκαίοι!
Με την εφημερίδα «Αυγή» να προαναγγέλλει στο πρωτοσέλιδό της «Τέρμα η ασυλία στους κακοπληρωτές πολυτελείας»!
Ναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι!
Είναι οι ίδιοι που σήμερα καταγγέλλουν ένα μόνιμο, πρωτοποριακό και δίκαιο πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας!
Το οποίο δίνει την ευκαιρία στους περισσότερους δανειολήπτες - με ειδική στήριξη στα πιο αδύναμα νοικοκυριά - να διασώσουν τη στέγη τους.
Και που πράγματι τερματίζει την ασυλία των λεγόμενων στρατηγικών κακοπληρωτών.
Αυτό το εκκρεμές του ΣΥΡΙΖΑ, από την ανευθυνότητα της αντιπολίτευσης στην ευθυνοφοβία του ως κυβέρνησης και πάλι στην ανευθυνότητα του σήμερα, πρέπει να τη θυμούνται οι πολίτες.
Γιατί το υπόστρωμα, είτε στη μια, είτε στην άλλη κατάσταση, είναι ένα.
Και λέγεται υποκρισία!
Όμως ο κόσμος, έχει πιο σοβαρά πράγματα να ασχοληθεί, από τους θεατρινισμούς του ΣΥΡΙΖΑ.
Και περιμένει μια αξιωματική αντιπολίτευση που θα στέκεται στο ύψος των περιστάσεων…
Αυτή που σήμερα ακόμα ψάχνει…
